نگاهی به فیلم آواز گنجشک ها
بازخوانی زندگی همه ی ما
مردی که ساده زندگی می کند، از زندگی اش ناراضی نیست، مال حلال می خورد و خانواده ی خوبی دارد، یکباره دچار آزمایشی در زندگیش می شود که چند روزی شیرینیِ دنیا را با تمام بی معرفتی هایش باید مزه کند.
«آواز گنجشک ها» ساخته ی کارگردانی است که در سینمای ایران به دور از ابتذال هالیوودی یا علاقه های هندی همواره معنا گرایی ساده را بر همه چیز ترجیح داده است. مجید مجیدی، کارگردانی متعهد است که فیلم «بچه های آسمانِ» او با این فیلم های آخرش هیچ تفاوتی نمی کند. اگرچه یک بار هم تا جنون پیش رفت و بیدی را به لرزه درآورد.[1] ولی او به سادگی و سنتی بودن علاقه دارد و از ریشه هایش جدا نشده است. آخرین ساخته او در لبالب ساخته های قبلی اش دوباره از حاشیه زندگی های انسانی چیزی را در معنای عمیق بیرون آورده است. او کسی نیست که رزمنده ای را تا پشت خاکریز ببرد، بچه اش را موج مرده نام دهد و به نام پدر،نوه اش را سقط کند. او مردی است که سوژه هایش تمام نشده است. به هر حال دعوت برخی دیگر بوی باروت نمی دهد ولی آسمان مجیدی همه جا آبی است.
ادامه مطلب
